Quantra e passa βλέπε και πέρνα (ιταλική).
Αγρόν ηγόρασε σπαρμένον δια ριγάνεως.
Αλιά στα ξένα πρόβατα,στα ξένα χειμαδιά.
Άλλα ζώα σφάζουνε και άλλα αναχαράζουνε.
Αλλουνού τα γένια καίγονται κι άλλος τσιγάρο θέλει να ανάψει.
Αλλού τον - την τρώει, αλλού ξύνεται.
Άμα πεθάνω εγώ, φούρνος να μην καπνίσει.
Άνεμος που δεν σε βλάπτει,άφησέ τον και ας φυσά.
Άνθρωπος που δεν βλάφτει,αυτός και δεν ωφελεί.
Από την αγάπη την πολύ ξέχασα και το όνομά σου.
Aπό το ένα αυτί μπαίνει και από το άλλο βγαίνει.
Από το κουρκούτι που δεν τρως τι σε νοιάζει και αν καεί.
Ας δένει ο κόμπος και ας λέει ο κόσμος.
Ας καλοπεράσω εγώ και ας γίνει ότι θέλει.
Ασ’ τον να κουρεύεται.
Άφησε το γάμο και πήγε για πουρνάρια.
Αφού αποκλάψαν όλοι εδάκρυσε και η χήρα.
Άφραγος κήπος,έρμα τα λάχανα.
Βγάζει την ουρά του απέξω.
Βγάλ'την σκούφια σου και βάρα με.
Βρακί δεν έχει ο κώλος μας, γαρίφαλο στ’ αυτί μας.
Γάιδαρος που δεν,μποδίζει άφησέ τον κι ας γκαρίζει.
Γαϊδάρου λύρα έπαιζαν κι αυτός τα αυτιά του εκούνα.
Γαϊδάρου λύρα παίζανε κι αυτός τα αυτιά κουνούσε.
Για του παπά τ’ αμπέλι μη σε μέλει.
Γι'αυτό έκαψα την καλύβα μου,να μην την φαν οι ψύλλοι.
Δε μου κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη.
Δεν δίνει ένα παρά.
Δεν δίνω δεκάρα.
Δεν δίνω δεκάρα τσακιστή.
Δεν είναι της γούνας μου μανίκι.
Δεν θα χαλάσω τη ζαχαρένια μου.
Δεν ιδρώνει το αυτί του.
Δεν με νοιάζει για αγέρα που δεν μπαίνει στα πανιά μου.
Δεν με νοιάζει εμένα για του κόσμου τα σπαρμένα.
Δεν του καίγεται καρφί.
Δεν τρέχει κάστανο.
Έβαλε το καπελάκι του στραβά.
Εγώ είπα εγώ άκουσα.
Εγώ τα λέω εγώ τα ακούω.
Εδώ καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζουνε.
Εδώ ο κόσμος καίγεται και η γριά χτενίζεται.
Εδώ ο κόσμος χάνεται και η γριά χτενίζεται.
Εδώ ο κόσμος χάνεται και η Μαριγούλα λιάζεται.
Είναι σαν να μιλάς στους κατοίκους των τάφων.
Εκατό ξυλιές στον ξένο κώλο λίγες είναι.
Εκείνος που θέλει να είναι ήσυχος ,πρέπει να είναι κουφός τυφλός και βουβός.
Εμείς οι βλάχοι όπως λάχει.
Εμού θανόντος γαία πυρί μειχθήτω(αρχ παροιμία) μετά τον θάνατο μου ας γίνει ότι θέλει.
Εμπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μην δίνετε.
Ένας κλώνος έπεσε απά στ’ Αμπέλια. (Δείχνει αδιαφορία, κάτι κοινό που δεν αξίζει αναφοράς).
Εννιά έχει ο μήνας και δεκατρείς ο χρόνος.
Έπεσε η ζάχαρη στο μέλι και κάτι τρέχει.
Έριξε τα αυτιά στον ώμο.
Εύκαιρο μαντρί,γεμάτο λύκους.
Έχεις με και δεν με πονείς,θα με χάσεις και θα δεις.
Η αλεπού είχε εργάτες και εκείνη ακριδολόγαγε.
Η γη καταποντίζεται και η Μάρω καθρεφτίζεται.
Η προσταγή σου λάχανα και ο ορισμός σου αγγούρια.
Θα βάλω τη γάτα μου να κλαίει.
Θα βάλω τον κόπανό μου να κλαίει.
Θα μας κάνει τα τρία δύο.
Θέλει η κυρά μας και παίζουν τα γατιά μας(αδιαφορία προϊσταμένων).
Θέλετε δένδρα ανθίσετε,θέλετε μαραθείτε.
Καημό που ΄το΄χει η γύφτισσα,που εκάει το βαμβάκι.
Κάνει τα στραβά μάτια.
Κι ο μήνας έχει εννιά.
Κοιλιά γεμάτη,αυτιά δεν έχει.
Κουφό του πειρασμού το αυτί.
Κωφού καμπάνα και αν χτυπάς,νεκρό κι αν θυμιατίζεις και μεθυσμένο κι αν κερνάς,όλα χαμένα πάνε.
Μαζεύτηκαν πολλοί μουστερήδες.(ενδιαφερόμενοι).
Μας έχει γειώσει.
Μ’ έγραψες, με γράφεις…(με αγνοείς).
Μην σε μέλει και δεν θα έχεις σκοτούρες.
Μην σε νοιάζει Μαριωρή, ξένη πίτα και αν καεί.
Μήτ'αμπέλια έχω στα βουνά,μήτε με τούς λαγούς καβγά.
Μήτε μέλισσα έχω μήτε μέλι και για τούτο δεν με μέλει.
Μήτε τα οπίσω βλέπει,μήτε τα εμπρός κοιτάζει.
Μπαινάκης-Βγαινάκης.
Να γίνει τσιμέντο κι αντάρα. (Δηλώνει αδιαφορία, ακόμα κι αν κάτι πρόκειται να καταστραφεί).
Ξένος πόνος μακρινός βρόντος.
Ξένος πόνος,ξένα δάκρυα.
Ξένος πόνος ούλλων γέλιο.
Ξέφραγο αμπέλι.
Ο εργάτης με τα χέρια και ο νοικοκύρης με τα πόδια,την ίδια δουλειά κάνουν(αδιαφορία του πρώτου).
Ο κόσμος εχιονίζονταν και η γριά ξεροχτενίζονταν.
Όλη ή έγνοια του αντρός μου ο θάνατος.
Όλοι μιλούνε για άρματα και ο Γιάννης για την πίτα.
Ο μήνας έχει εννιά.
Όξω νου και πέρα βρέχει.
Όποιος δεν πονεί,βαθιά φλεβοτομεί.
Όποιος έχει ας τα φυλάει.
Όποιος τα'σπειρε να τα θερίσει.
Όσα λόγια είπες πατέρα,τόσες μύγες έχαψε ο σκύλος.
Όσα πάνε και όσα έλθουνε.
Όσα πάν'τη στράτα στράτα και όσα ξεστρατίσουνε.
Όσο ο νους μου στο χωράφι,τόσο θα βρεθούν τα βόδια.
Ότι βρέξει ας κατεβάσει.
Ο ύπνος της καρδιάς είναι αδιαφορία.
Ούτε κότες έχουμε ούτε με την αλεπού μαλώνουμε.
Ούτε ζέστη μου κάνει ούτε κρύο.
Ο χειρότερος κουφός είναι αυτός που δεν θέλει να ακούσει.
Πέρα βρέχει.
Ποτέ σου μην περιφρονείς τα κάτω σκαλοπάτια,γιατί σ'αυτά πρωτοπατείς να φθάσεις στα παλάτια.
Σαλίγκαρος καιότανε κι εκείνος τραγουδούσε.
Σε βάφτισα,σε μύρωσα,να κι αν ζήσεις να κι αν δεν ζήσεις.
Σε δένδρο αδιάφορο μην κάτσεις στην σκιά του.
Σιγά τον πολυέλαιο να μην σβηστούν τα φώτα.
Σκασίλα μου και σκορδοκαΐλα μου.
Σκασίλα μου μεγάλη και δέκα παπαγάλοι.
Σκύλος που δεν δαγκώνει άφησέ τον να γαυγίζει.
Στα σέα μας, στα μέα μας και στα βυζαντινά μας.
Στο ξένο φαϊ ούτε λάδι ούτε ξύδι.
Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.
Στου κωφού την πόρτα ,θέλεις βάρει ,θέλεις μη.
Τα γράφει εκεί που δεν πιάνει μελάνι.
Τα γράφει στα παλιά του τα παπούτσια.
Τα μοναστήρια να είναι καλά και οι καλόγεροι δεν χάθηκαν.
Τα φόρτωσε στον κόκορα.
Την αλεπού επρόσταξαν και εκείνη την ουρά της.
Τι είχαμε τι χάσαμε;
Το άλογο στο μύλο και ο σκύλος στο γάμο δεν παχαίνουν.
Το μεσιακό(μεσαίο) το βόδι το τρώει ο λύκος(αδιαφορία των άλλων δύο).
Τον έβγαλε σαν την τρίχα από τη ζύμη.
Τον κουφό και αν ορμηνεύεις,κρύο σίδερο δουλεύεις.
Το παιδί της κουφής ποτέ δεν σκούζει.
Του κωφού και αν τυμπανίζεις,του στραβού και αν δείχνεις στράτα…...
Του τοίχου μιλείς τα λόγια σου χάνεις.
Το φίδι που δεν με δαγκώνει ας ζήσει χίλια χρόνια.
Τρία πουλάκια κάθονταν .
Χαιρέτα μου τον πλάτανο.
Χέσε ψηλά και αγνάντευε.
Χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι.
Ψείρα που δεν τρώει, μην την ξύνεις.
Ψωμί μη λείψει σπίτι μας και φούρνος να μη καπνίσει.
Παροιμίες, Γνωμικά, Παροιμιώδεις φράσεις.
Το blog ΠΑΡΟΙΜΙΑΚΟΣ ΛΟΓΟΣ αποτελεί την παράθεση του υλικού προσωπικής συλλογής, η οποία δημιουργήθηκε με γνώμονα τον σεβασμό και τον θαυμασμό στην λαϊκή σοφία και στην λαϊκή παράδοση.
Οι παροιμίες και οι παροιμιακές φράσεις καταγράφονται όπως ακριβώς εντοπίσθηκαν από τον συλλέκτη, χωρίς παρέμβαση ή κριτική στο περιεχόμενο.
Η έρευνα και η καταγραφή συνεχίζεται και το blog εμπλουτίζεται συνεχώς.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Παροιμιακός Λόγος, είναι μια προσπάθεια καταγραφής και διάσωσης των παροιμιών και παροιμιακών φράσεων του θυμόσοφου λαού, η οποία κινδυνεύει να χαθεί στο σκοτάδι της αμνησίας και της παγκοσμιοποίησης. Με δέος και σεβασμό στη λαϊκή παράδοση, σας προσκαλούμε να συμμετέχετε σε αυτή την προσπάθεια, προσθέτοντας παροιμίες στη συλλογή μας. Το σχετικό υλικό μπορείτε να το στείλετε μέσα από τη φόρμα επικοινωνίας, ή με e-mail στον διαχειριστή. paroimiakoslogos@gmail.com
Οι παροιμίες και οι παροιμιακές φράσεις καταγράφονται όπως ακριβώς εντοπίσθηκαν από τον συλλέκτη, χωρίς παρέμβαση ή κριτική στο περιεχόμενο.
Η έρευνα και η καταγραφή συνεχίζεται και το blog εμπλουτίζεται συνεχώς.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Παροιμιακός Λόγος, είναι μια προσπάθεια καταγραφής και διάσωσης των παροιμιών και παροιμιακών φράσεων του θυμόσοφου λαού, η οποία κινδυνεύει να χαθεί στο σκοτάδι της αμνησίας και της παγκοσμιοποίησης. Με δέος και σεβασμό στη λαϊκή παράδοση, σας προσκαλούμε να συμμετέχετε σε αυτή την προσπάθεια, προσθέτοντας παροιμίες στη συλλογή μας. Το σχετικό υλικό μπορείτε να το στείλετε μέσα από τη φόρμα επικοινωνίας, ή με e-mail στον διαχειριστή. paroimiakoslogos@gmail.com
Translate
Αδιαφορία, Ενδιαφέρον (135)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου