- Ακόμα δεν απέθανε κι άναψαν τα κεριά του.
- Άμα κλαίς σε ξένο τάφο,σάν να κλαίς και στον δικό σου.
- Άμα πεθάνει ο πλούσιος,αν έιναι και λωποδύτης,δέκα παπάδες τονέ πάν' και ο μητροπολίτης.
- Άμα πεθάνει ο φτωχός,αν έιναι και τιμημένος,ένας παπάς άκολουθεί κι άυτός φτωχοντυμένος.
- Άμα πεθάνω από τη θέρμη(έλονοσία) τύφλα να'χει το χτικιό.
- Ανθρωπε σκέψου και 'αφησε,τα πάθη και τα μίση,γιατί στο θάνατο μπροστά έιμαστε όλοι ίσοι.
- Αν ο θάνατος είναι φοβερός δε φταίει ο θάνατος, αλλά εμείς.
- Απόθανε να σα αγαπώ και ζιέ να μη σε θέλω.
- Απου΄χει μέρες δεν τις χάνει.
- Αυτός που βαδίζει στο θάνατο τραγουδώντας, βαδίζει προς τη ζωή.
- Άφ’κε γειά στα διάσελα. (Δηλαδή πέθανε).
- Αφορμή και θάνατος.
- Βλέπει τα ραδίκια ανάποδα.
- Γιά θάνατο και για νερό ποτέ μην βλαστημήσεις.
- Για το σπαραγμένο πουλί ο θάνατος έιναι γλιτωμός.
- Γλύτωσε απο του χάρου τα δόντια.
- Γυμνός γεννιέται ο άνθρωπος και γυμνός πεθαίνει.
- Δεν σε ρωτά ο άγγελος τι έφαγες τι ήπιες,μόν'σε ρωτά τι έκανες τι είπες.
- Εάν το καντήλι δεν έχει λάδι, όσο και αν προσπαθείς δεν ανάβει.
- Είδα γέροντα παπά που θ'αφτε μικρά παιδιά(δεν έχει ηλικία ο θάνατος).
- Είναι για το 'Αμωμος έν έδώ.
- Είναι με το ’να πόδι στον τάφο (λάκκο).
- Εις του θανάτου τις πληγές, βοτάνια δε χωρούνε.
- Εις του θανάτου τες πληγές βοτάνια δε χωρούσι ούτε γιατροί γιατρεύουσι ούτ’ άγιοι βοηθούσιν.
- Έκανες την πάσα …κάσα…
- Έκει πού χάνονται πολλοί,δεν ρωτούν ποιος πεθαίνει.
- Εκει που χάνονται πολλοί,ο θάνατος δεν λογιέται.
- Ένα καντήλι, ένας σταυρός και τέσσερα σταλίκια
- είναι του ανθρώπου η ζωή κι όλα τα μερακλίκια.
- Εξι πόδια γής κάνουν ίσους πλούσιους και φτωχούς.
- Έξι πόδια γης κάνουν τους ανθρώπους ίσους.
- Εψες πέθανε ο άνδρας μου,σήμερα ο γαιδαρός μου,ψυχομαχάει ο χοίρος μου,ποιόνε να πρωτοκλάψω?
- Ζούσε και δεν ακουγόνταν,πέθανε και άκούστηκε.
- Ηθελα να πέθαινα και πάλι να αναστηνώμουν να δώ ποιος με λυπάται.
- Η κακή πληγή θεραπεύεται,το κακό όνομα θανατώνει.
- Η καλογεννούδα μάνα νικά το χάρο.
- Θάνοτος τού νέου ναυάγιο,θάνατος τού γέρου σωτηρία.
- Θάνατος τού πλούσιου,καυγάδες κληρονόμων.
- Και τα ορφανά παντρεύονται κι οι χήρες κονομιούνται.
- Και τον πιο μεγάλο βασιλιά η γη θα τον εφάει.
- Καλλιά στο μνήμα παρά στο κύμα.
- Καλλιά φυλακισμένος παρά σαβανωμένος.
- Κάλλιο 'ασπρος θάνατος ,παρά μαύρη ζωή.
- Κάλλιο σταυρός στην πόρτα σου,παρά στην ιδική μου.
- Κάλλιο σφαγγάρι παρά ψοφήμι.
- Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε κι οι παντρεμένες.
- Κόσμος ψεύτης.χάρος κλέφτης.
- Κουφός ο άδης,στραβός που κλαίει.
- Λίγα έιναι τα ψωμιά του.
- Μαζεύει γράμματα για τους αποθαμένους(ετοιμοθάνατος).
- Μέσα στου χάρου τις πληγές βότανα δε χωρούνε, ούτε γιατροί γιατρεύουνε ούτε άγιοι βοηθούνε.
- Μέσα στου χάρου τις πληγές βότανα δε χωρούνε,ούτε γιατροί που σώνουνε ούτε άγιοι που βλογούνε…
- Να σου πει ο παπάς στ’ αυτί κι ο διάκος στο κεφάλι(έιναι κατάρα και σημαίνει να πεθάνεις)δεν λέγεται.
- Νερό του χάρου κουβαλάει(ετοιμοθάνατος).
- Νυχτώνει,ξημερώνει το σχοινί μαζώνει.
- Νωρίς ΄εσβησε το λυχνάρι του.
- Ο άδης 'εμπα έχει,έβγα δεν έχει.
- Ο γέρος πάει ή από πέσιμο ή από χέσιμο.
- Ο έρωτας και ο θάνατος τα ίδια σπαθιά κρατούνε.
- Ο θάνατος για τους μικρούς είναι τέλος, για τους μεγάλους αρχή…
- Ο θάνατος έναι κουφός και δεν ακούει παρακάλια.
- Ο θάνατος και η βροχή σε κάθε σπίτι περπατεί(αναπόφεκτα πράγματα και τα δύο).
- Ο θάνατος και ο καιρός ποτέ δεν περιμένουν.
- Ο θάνατος κι ο τάφος δεν κάνουν διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.
- Ο θάνατος πηγαίνει στους νέους, ενώ στο θάνατο πηγαίνουν οι γέροι.
- Ο θάνατός σου, η ζωή μου.
- Οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.
- Οί τάφοι άνοίγουν μια στιγμή και κλείνουνε για πάντα.
- Όλοι τρία μέτρα γή παίρνουν.
- Όλοι τρώνε στο γάμο σου και γω στα κόλλυβά σου.
- Ο μέρμηγκας τις πτέρυγες ευτύχημα νομίζει, σημείον δε του τέλους του ότι έιναι δεν γνωρίζει.
- Ο παθός είναι γιατρός.
- Ο πεθαμένος δεν βήχει.
- Ο πεθαμένος δεν μιλά γιατί δεν έχει στόμα,γιατί τον εσκεπάζουνε με πέτρες και με χώμα.
- Ο πλούσιος πεθαίνει μια φορά κι ο φτωχός κάθε μέρα.
- Όποιον άγαπάει ο θεός πεθαίνει νέος.
- Όποιος βιάζεται να ζήσει,βιάζεται και να ξοφλήσει.
- Όποιος δεν θάψει πάντα ανιμένει.
- Όποιος ξένο θάνατο μεριμνά,πρώτος έρχεται ο δικός του.
- Οποιος πέθανε 'εφέτος δεν φοβάται για του χρόνου.
- Όποιου του μέλει να πνιγεί ποτέ του δε χορταίνει…
- Οπου καεί και φουρκισθεί,κακού θανάτου πάει.
- Όπου πεθαίνουνε πολλοί, θάνατο δε φοβάσαι.
- Όπου πεθαίνουνε πολλοί, θάνατο μη φοβάσαι…
- Όπου υπάρχουνε τάφοι εκεί είναι και η ανάσταση.
- Όταν γεράσει ο άνθρωπος δεν τον εσυμπαθούνε, το θάνατο παρακαλούν να τον ξεφορτωθούνε.
- Όταν μία τίγρης πεθαίνει αφήνει πίσω της το δέρμα της. Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει αφήνει το όνομά του. (Ο άνθρωπος αφήνει πίσω του μετά τον θάνατό του πολλά περισσότερα από το σώμα του).
- Ότι αποκτάς στα σπάργανα στο θάνατο τ’ αφήνεις.(ελάττωμα- χούι).
- Ούτε γάμος χωρίς κλάψες,ούτε θάνατος χωρίς γέλια.
- Ο Χάρος φίλους και εχθρούς σ' ένα τραπέζι σμίγει.
- Ο χάρος χρόνια δεν κοιτά.
- Παρά του κόσμου όνειδος,κάλλιο του τάφου η πλάκα.
- Πεθαίνει κανείς όπως έζησε.
- Πέθανε να σ’ αγαπώ και ζήσε να μη σε θέλω…
- Πέθανε να σε παινέψουν,παντρέψου να σε κακολογήσουν.
- Πέθανε στην ψάθα.
- Περισσότερα αρνίσια τομάρια, παρά προβιές προβάτων (περισσότερο πεθαίνουν νέοι παρά γέροι).
- Πήγε στον άγιο Πέτρο…
- Πνέει τα λοίσθια.
- Ποτέ δε βρίσκουμε το χάρο φταίχτη.
- Που γκρεμισθεί και σκοτωθεί κακού θανάτου πάει.
- Σαν πεθάνω εγώ, φούρνος μην καπνίσει.
- Στ'αρρώστου το προσκεφαλο πολλοί νεκροί καθίζουν.
- Στην τσέπη του βαστά τα κολυβά του(ετοιμοθάνατος).
- Στις εννιά του μακαρίτη ,άλλος μπήκε μεσ'το σπίτι.
- Στον κάτω κόσμο οι ζωντανοί και στον απάνω οι πεθαμένοι.
- Στου χάρου τις λαβωματιές βοτάνια δε χωρούνε, ούτε γιατροί που σώνουνε ούτε άγιοι που βλογούνε…
- Τά'φαγε τα ψωμιά του.
- Τής άλεπούς ο θάνατος έιναι η ζωή τής κότας.
- Το βιός αν έιναι άμετρο,ο τάφος μετρημένος(ιδιος για ολους).
- Το ζωντανό αγάπαγε και τα μνημόσυνα άστα…(Έργα κι όχι λόγια).
- Τον έχουν ξεγράψει…
- Το σπίτι ξεσκεπάζεται δυό φορές΄στο γάμο και στο θάνατο.
- Τού γέρου σκόνταμα τού χάρου μήνυμα.
- Φίλους και έχθρούς ο θάνατοςσ'ένα τραπέζι σμίγει.
- Φτιάχνει λαήνια.
- Φτωχού καμπάνα δεν ηχάει του πλούσιου δεν άνασαίνει.
- Φύλαγε το κιμέρι σου(βαλάντιο) να΄χεις στα θαφτικά σου.
- Φωνάζει τα κοράκια('ετοιμοθάνατος).
- Χάρε,χαρά μας έκλεψες και λύπη πού μάς πήρες.
- Χορταίνει ο άδης κόκαλα?
- Ψόφησε ο γάτος αναστήθηκαν οι ποντικοί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου