Παροιμίες για την λύπη
 |
Παροιμίες για τη λύπη – Λαϊκή σοφία για τον πόνο και την αντοχή.Από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα, η ελληνική λαϊκή σοφία προσπάθησε να την εξηγήσει, να την απαλύνει και να τη μετατρέψει σε μάθημα ζωής μέσα από παροιμίες και εκφράσεις.
|
- Αν και δεν λείπουν οι χαρές. είναι πολλές οι λύπες.
- Έχασα ή είσαι το αποκούμπι μου. ➤ Πρόσωπο που προσφέρει, καταφύγιο, ψυχική προστασία.
- Η ζωή πια έχει λείψει, σαν ριζώσει βαθιά η θλίψη.
- Η θλίψη μας αναγκάζει να μιλάμε ειλικρινά.
- Η καινούργια θλίψη, ξυπνάει την παλιά.
- Η λύπη δεν κρατά για πάντα. ➤ Καμία δυσκολία δεν είναι αιώνια.
- Η λύπη η μακροήμερη το νου αποκοτιάζει.
- Η λύπη θέλει χρόνο για να γιατρευτεί. ➤ Η επούλωση δεν είναι άμεση.
- Η λύπη και η χαρά είναι αδελφές.
- Η λύπη μαθαίνει όσα η χαρά ξεχνά. ➤ Ο πόνος γίνεται δάσκαλος.
- Η λύπη όταν μοιράζεται, μικραίνει, ενώ η χαρά πληθαίνει.
- Η λύπη που μοιράζεται, κάπως μετριάζεται.
- Η λύπη της χήρας αρχίζει την Κυριακή και τελειώνει την Τετάρτη.
- Κάλλιο θλίψη παρά τύψη.
- Καλύτερα να με ζηλεύουνε παρά να με λυπούνται.
- Κλαίω αίματα. ➤ Απέραντη θλίψη.
- Κυριακής χαρά, δευτέρας θλίψη.
- Λυπάται τα φτερά και όχι το πουλί που πέθανε.
- Λύπη και χαρά μαζί πορεύονται. ➤ Η ζωή εναλλάσσει τα συναισθήματα.
- Λυπήσου και λυπήσου γίνεσαι του λυπημάτου.
- Με τις μεγάλες ηδονές η λύπη γειτονεύει.
- Μην λυπηθείς αμάθητο γιατί θα καλομάθει, λυπήσου καλομάθητο όταν θα κακοπάθει.
- Μήτε νεκρός αγέλαστος μήτε γάμος άκλαφτος.
- Μοιρασμένη χαρά διπλή χαρά μοιρασμένη λύπη, μισή λύπη.
- Ο άντρας σπάει σαν γυαλί δεν θέλει στεναχώριες.
- Ο γονιός δεν λυπήθηκε να δώσει το αμπέλι, το παιδί λυπήθηκε να του δώσει ένα σταφύλι.
- Οι λύπες κόβουν γόνατα και οι λογισμοί γερνάνε.
- Οι καλές αναμνήσεις είναι το θείο βάλσαμο,των σημερινών θλίψεών μας.
- Οι μεγάλες λύπες θεραπεύουν τις μικρές.
- Ο μονόφθαλμος λυπάται τον τυφλό.
- Όποιος λυπάται της γάτας το φάγωμα του τρώνε οι ποντικοί το πάπλωμα.
- Όποιος λυπάται της γάτας το ψωμί,τρώνε οι ποντικοί τα ρούχα του.
- Ο φρόνιμος τον πόνο του παρηγοριά τον έχει.
- Προτιμώ να με βλαστημούν παρά να με λυπούνται.
- Σε αυτόν τον κόσμο η λύπη ποτέ δεν απολύπει.
- Στη μοιρασιά η λύπη μικραίνει μα η χαρά μεγαλώνει.
- Τα σαράκια τρώνε ξύλα και οι καημοί ανθρώπους.
- Τις λύπες τις γιατρεύει ο χρόνος.
- Το γάρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη(Πίνδαρος).
- Τον καβαλάρη μην τον λυπάσαι που κρέμονται τα πόδια του.
- Τους πέντε μήνες θλίβεται και τους εφτά λυπάται.
- Τρώει η σκουριά το σίδερο και η λύπη την καρδιά μας.
- Υγρή (κλαμένη) λύπη καλή λύπη, στεγνή λύπη κακή λύπη. ➤ Με το κλάμα ξεσπάει και απαλύνεται ο πόνος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου